WIERSZE

wiersze
IRENA  LIPIŃSKA


fotografie
LUCJA  LIPIŃSKA

 ŚNIEG

PADA  ŚNIEG
BIAŁYM  PUCHEM
POKRYWA  ULICE
I  WYZWALA  CISZĘ
LECI  Z  NIEBA  I  SYPIE
RĘCE  KU  NIEMU  WYCIĄGAM
BY  ZATRZYMAĆ  TĘ  CHWILĘ
CZAS  STANĄŁ
CO  WIDZĘ  GDY  PATRZĘ  
MU  W  OCZY
TO  TRUDNO  OPISAĆ

LUNA


LUNA  W  CZERNI  ZAWIESZONA
PATRZY  NA MNIE  
ZDZIWIONA
IDĘ  MOSTEM  WISZĄCYM
NAD  RZEKĄ
MÓJ  CEL  JEST  NIEDALEKO
ZMIERZAM  KU  NIEMU
JESTEM  JUŻ  BLISKO
POTEM  BĘDĘ  WIEDZIEĆ
WSZYSTKO

FANTAZJA

SERCE  FANTAZJI 

JAK  KRYSZTAŁ

LŚNIĄCE  I  CZARUJĄCE

ROZWIJAM  SKRZYDŁA

DO  LOTU  GOTOWA

Z  WODY  I  ŚWIATŁA 

STWORZONA

JAK  TĘCZE

JAKIE  TO  SZCZĘŚCIE

ŻE  MOGĘ  BYĆ

WSZĘDZIE

KOLEJNY  RAZ


GDY  UMIERAM
KOLEJNY  JUŻ  RAZ
W  PUSTYM  POKOJU
PEŁNYM  GWIAZD
WYBRAĆ  MOGĘ
SWOJĄ  DROGĘ
PRZEZ  BEZKRESU  ŚWIAT
I  UDAM  SIĘ  W  CISZY
DO  MIEJSCA  GDZIE
JUŻ  NIKT
MNIE  NIE  USŁYSZY

W  WIEŻY


W  WYSOKIEJ  WIEŻY
ŚWIATŁO  JAŚNIEJE
TROCHĘ  DALEKO
LECZ  MAM  NADZIEJĘ
JAK  OKRĘT
SPRAGNIONA  WYTCHNIENIA
PO  TRUDACH  PODRÓŻY
PRZEZ  ŻYCIA  SZMAT
OSIĄŚĆ  SPOKOJNIE
BY  W  TWOICH  RAMIONACH
ZASNĄĆ

BÓL


BÓL GŁOWY OBUDZIŁ MNIE RANO
CHOĆ NIE MA CIĘ PRZY MNIE
POWIEM
DZIEŃ DOBRY KOCHANIE
I WSTANĘ Z TOBĄ BY
DZIELIĆ TEN DZIEŃ
NIE CIAŁEM A DUCHEM
TAK MIJA KOLEJNY MÓJ SEN
O TOBIE I O NAS
O TYM CO ZDARZYĆ SIĘ MOGŁO
GDYBY NIE TO ŻE WCIĄŻ CZEKAM
A ŻYCIE Z CZEKANIA SIĘ SKŁADA

BEZSENNOŚĆ

NIEBO  POCIEMNIAŁO
CZAS  DO  SNU  SIĘ  UŁOŻYĆ
LECZ  SEN  NIE  NADCHODZI
FABRYKA  MYŚLI
NOCNĄ  ZMIANĘ  ROZPOCZYNA
A  JA  W  ICH  POTOKU
CZEKAM  AŻ  KOLEJNA  FALA
PRZYPŁYNIE
ŁAGODNIE  ME  STOPY  OBMYJE
LEKKI  PODMUCH  WIATRU
PRZYNIESIE
NA  TWARZY  POCZUJĘ
UŚMIECH  WYWOŁA
TO  PRZESTRZEŃ

TĘCZE

SKĄD  SIĘ  BIORĄ  TĘCZE?
GDY  UMYSŁ  SIĘ  BURZY
GRANATEM  NADCIĄGA
PADA  I  WIEJE
A  SŁOŃCE  SIĘ  ŚMIEJE